Vrijdag 13 mei 2016
Berlijn (Pergamon-museum, Neues museum, Berliner Dom)
Om acht uur staan we op en om half negen genieten we het ontbijt. Nou, de eetzaal is groot, veel groter dan ik verwachtte en hij zit aardig vol. De dames die het buffet bijvullen en op- en afdekken zijn goed op elkaar ingespeeld. Sowieso ziet het er goed uit en alles smaakt prima. Na het ontbijt lopen we de Friedrichstrasse af. Ai, hier zitten alle restaurants bij elkaar!
We steken de Spree over, in de verte is Bahnhof Friedrichstrasse te zien. We lopen een stukje langs de Spree en bereiken al snel het Museuminsel. Nou, het is te zien, de ingang van het Pergamon-museum is op de schop. Hier moet nog een boel werk verzet worden.
Aan de zijkant kunnen we (gratis met onze museumkaart) naar binnen. Zoals de plattegrond laat zien is dit een heel groot museum dat tussen 1910 en 1930 speciaal is gebouwd om het Pergamon-altaar volledig te reconstrueren. Het museum heeft drie afdelingen met Assyrische, Babylonische en Perzische kunstwerken evenals de Islamitische kunstafdeling.
Tja, dat was ons bekend, het Pergamon-altaar is tot 2019 niet te bezoeken. Hierbij toch een fotootje.
Wél te bezoeken is de enorme Ishtarpoort uit Babylon. Babylon ligt op de kaart in het zuidoosten.
In het Duitse en het Engelse taal is informatie beschikbaar.
Op deze foto uit 1902 is de opgraving te zien van de Ishtarpoort door Duitse archeologen.
Om te beginnen maak ik een foto van de maquette.
Het Pergamon-museum trekt meer dan 1 miljoen bezoekers per jaar, het is dus een illusie om te proberen foto’s te maken van de objecten zonder bezoekers erop.
In elk geval is de Ishtarpoort meer dan indrukwekkend! Dat had ik nog niet verteld, mijn Nikon is in reparatie, dus fotografeer ik met de Leica van Orchideetje. Dat is wel een prachtig toestel, maar ik heb er geen fish-eye bij. ‘Alles’ past er dus gewoon niet op.
Dit is de Codex Hammurabi. Tja, voor de ‘echte’ moet je naar Parijs. Maar toch, ik vind het indrukwekkend. Hammurabi, koning van Babylonië (1792–1750 voor onze jaartelling), schreef de codex om de goden te behagen. In het bovenste gedeelte van de stèle wordt Hammurabi getoond voor de troon van de zonnegod Shamash (Grootrechter van Hemel en Aarde). Shamash overhandigt Hammurabi een stylus om de 282 rechtsregels te kerven die hij dicteert. Inderdaad, dit is een bekend thema.
De Codex van Hammurabi beschrijft de regels en de straffen bij overtreding van deze regels. Hij behandelt diefstal, landbouw (of het hoeden van vooral schapen), schade aan eigendom, rechten van vrouwen, huwelijksrecht, rechten van kinderen, slavenrecht, moord, overlijden en letsel. De strafmaat was afhankelijk van de maatschappelijke positie van daders en slachtoffers.
De stèle is in 1901 gevonden in Susa, deze stad ligt zo’n 300 kilometer oost van Babylon. De tekst is geschreven in de Akkadische taal in spijkerschrift. Voor meer informatie zie (http://users.belgacom.net/verdonck.eric/law/hammoe.html). Ai, wat is dit ook alweer? Ik dacht dat dit object gesitueerd was tegenover de Marktpoort van Milete.
Deze informatie verwijst naar drie objecten. Konden we deze bezoeken? Ik heb er geen foto’s van. Ik denk dat dit gedeelte van het museum ook was afgesloten.
De Marktpoort van Milete is wel te bezichtigen. Nou, ’t is immens!
Ok, we gaan het museum verder verkennen. Overal staat een informatief bordje, om te beginnen met Eros. En zo gaan we verder.
Op de tweede etage is het museum voor de Islamitische Kunst gevestigd.
De gevel van het Jordaanse Mschattapaleis (744 van onze jaartelling) is ook één van de sterattracties van het Pergamon-museum. Deze gevel is door de Osmaanse sultan Abdul Hamid geschonken aan Wilhelm II in 1903.
Daarna gaan we verder met onze verkenning.
Opnieuw een sterattractie. Dit is de Aleppo Kamer (1601 – 1603). Dit schitterend gelambriseerde vertrek is afkomstig uit een huis in de Syrische stad Aleppo.
OK, we hebben het Pergamon-museum wel gezien. Het is tijd voor de KMA. In het Pergamon-museum is daar (nog?) geen gelegenheid voor, dus gaan we de straat op.
We komen eerst langs de Alte Nationalgalerie. Hier hangt werk uit de 19e eeuw o.a. van Monet, Renoir, Cézanne, enz. Misschien hebben we daar later nog tijd voor. Net over de brug zien we een restaurant. Nou, dat ziet er goed uit. Ik kijk eerst in de vitrine en zie daar een chocoladetaart. Nou, de taart maar ook de koffie is prima!
We steken de brug weer over en ik maak eerst een foto van de Dom.
Ik zoek nog steeds een mooi beeld voor onze binnentuin. Zou Diana niet liever vorstvrij staan? Maar ja, ik vrees dat ze haar niet kwijt willen. Trouwens, ik wist niet dat Rik Felderhoff ook nog zulke mooie beelden maakt.
OK, het Neues museum staat op ons lijstje, dat gaan we nu bezoeken. Ik las ergens iets over een ‘tijdslot’, maar we kunnen met onze museumpas zo naar binnen. Ai, maar liefst vier verdiepingen telt dit gebouw!
Het Neues museum herbergt een collectie Egyptische kunst en klassieke oudheden (objecten uit het oude Troje en gouden juwelen uit de ‘schat van Priamus’).
We beginnen gewoon beneden en de kunstvoorwerpen die mij aanspreken zet ik op de foto. Gelukkig staat er overal informatie bij. Het ‘dodenboek’ is iets bijzonders. Hier is de ceremonie van het wegen van het hart weergegeven. Tijdens deze ceremonie besluit een jury van 24 goden of de dode zich op aarde goed genoeg heeft gedragen om het eeuwige leven te verdienen. Dit wordt bepaald door het gewicht van het hart van de dode te vergelijken met dat van een veer, het symbool van de waarheid.
De jakhalsgod Anoebis voert de ceremonie uit en Thoth, de schrijver-god, maakt notities. Als door de aardse zonden het hart te zwaar is, wordt dit het monster Ammit toegeworpen, die het verslind. Maar als het hart en de Veer van de Waarheid in evenwicht zijn, dan heeft de dode de test doorstaan en zal eeuwig leven. Echnaton (1351 – 1333 voor onze jaartelling), is bekend omdat hij het monotheïsme in Egypte introduceerde. Het werd geen succes en mogelijk is Achnaton vermoord door de priesters die hij buiten spel zette.
Nefertite staat in een aparte zaal achter glas. Zij wordt continu bewaakt door twee man, ze zijn zeker bang dat zij er vandoor gaat. Nefertite mag niet gefotografeerd worden, dat zou haar schoonheid (mogelijk) bederven. De foto is een scan van een aldaar gekochte ansicht. Nefertite was gehuwd met Achnaton en schonk hem zes dochters.
Nog een enkele zaal rest ons.
OK, we zijn drie verdiepingen doorgelopen. De vierde zien we op dit moment niet zitten. We gaan naar buiten, de zon in.
Zullen we de Berliner Dom bezoeken? Op het grasveld voor de Berliner Dom nemen de Berlijners (toeristen?) het ervan. Komt daar verderop een dependance van Samsung? Ik tel zo zeven kranen, ze zijn hard aan het werk. Nou, dit is hem dan, de Berliner Dom dus.
De oorspronkelijke Berliner Dom is gebouwd tussen 1747 – 1750. Het huidige neobarokke bouwwerk dateert uit 1894 – 1905. De centrale koperen koepel is 98 meter hoog. Tijdens WO-II is de Dom zwaar beschadigd en in eenvoudiger vorm gerestaureerd.
Deze deur nemen we niet, dat wordt een andere. Onze museumpas geldt hier niet, we moeten €7,- p/p afrekenen, maar omdat we 65+ zijn slechts €5,- Nou, met het interieur is niets mis.
Zo te lezen telt het orgel 7200 pijpen, vier klavieren en 113 registers.
Friedrich I en Sophie Charlotte liggen hier begraven, dat wil zeggen, ze liggen in een sarcofaag.
We mogen ook de koepel (tot een bepaalde hoogte) beklimmen. Hier een blik op het interieur.
Nou, het uitzicht rondom en op de beelden rond de koepel is fabuleus.
Dan dalen we helemaal af tot in de kelder. Hier staan de sarcofagen opgesteld van de familie Hohenzollern, het zijn er meer dan 100.
Er is hier een winkeltje en een restaurantje. Van beide maken we gebruik.
Ok, we gaan naar buiten en als afsluiting maak ik nog drie foto’s van de Berliner Dom. Tjonge, het is inmiddels bij vijven en we hebben best wel trek. We steken de Spree over, ook hier hebben ze de gewoonte om hangsloten aan de brug te bevestigen. Volgend keer moet ik er aan denken een aantal afgeschreven hangsloten mee te nemen.
Is dit iets? Nou, zeker weten!
Ik bestel een Insalata Mista (moet van de dokter) en een kwart litertje Merlot (moet van mijzelf).
De bestelde Scalopini Funghi komt al snel door. Prima, de ambiance, de bediening en het eten is hier dik voor elkaar. We rekenen voor ons beiden €43,30 af, dat valt toch alleszins mee (voor Berlijn).
Tegen zessen lopen we naar ons hotel. Als laatste de GPS-track.
Douchen, thee bereiden op de kamer, mailen en nog wat lezen. Om half tien kruip ik erin.